“Wag po kayong magalit, Madam! Aalis na po kami!” takot na sigaw ng isang bata habang hinahawakan ang kamay ng kanyang kambal.

“Sandali! Huwag kayong matakot! Pakiusap, sabihin ninyo sa akin ang pangalan ninyo!” sigaw ni Donya Eleonor habang dumadaloy ang saganang luha sa kanyang mga mata.

Lumapit ang 2 guwardiya ng restaurant matapos marinig ang ingay.

“Madam Eleonor! Pasensya na po! Palalabasin na po namin ang 2 batang pulubi na ito!” mabilis na sabi ng chief guard habang hawak ang balikat ng isang bata.

“Huwag ninyo silang hawakan! Bitawan ninyo sila!” galit na utos ni Donya Eleonor sa mga guwardiya.

Nagulat ang mga empleyado at customer sa paligid.

Lumalapit si Donya Eleonor sa dalawang bata at dahan-dahang lumuhod sa maruming semento sa harap nila.

Hindi niya pinansin ang kanyang mamahaling damit na nagkakahalaga ng 100,000 pesos.

“Ano ang mga pangalan ninyo, mga anak?” tanong ng ginang habang nakatitig sa kanilang mga mata.

“Ako po si Toyo… at siya po ang kambal ko na si Patis,” sagot ng batang may balat sa braso.

“Sino ang nagbigay sa inyo ng mga pangalang iyan? Nasaan ang mga magulang ninyo?” tanong muli ni Donya Eleonor habang pumipiglas ang luha.

“Wala po kaming kilalang magulang. Si Aling Rita po ang nagpalaki sa amin sa squatter’s area sa San Mateo, Rizal,” kwento ng pangalawang bata.

“Sabi po ni Aling Rita, nakuha niya lang daw po kami nung 2 taong gulang kami nung pumasok ang malakas na baha sa probinsya.”

“Pinagtratrabaho po niya kami araw-araw para manghingi ng limos at manguha ng bote at bakal.”

“Kapag wala po kaming dalang 500 pesos bawat isa bago gumabi, hindi po kami pinapakain at kinukulong sa maliit na kwarto.”

Nang marinig ito ni Donya Eleonor, tuluyan nang napahagulgol ang ginang.

10 taon niyang hinanap ang kanyang mga anak, at sa loob ng 10 taon ay nagtiis ang mga ito sa kamay ng isang masamang tao.

Dahan-dahang inabot ni Donya Eleonor ang kaliwang braso ng bata at hinawakan ang balat na hugis bituin.

“Kayo… kayo ang mga anak ko… Kayo sina Ethan at Evan!” sigaw ng bilyonarya habang niyayakap nang mahigpit ang 2 bata.

Nagtaka ang magkambal at nagkatinginan.

“Madam… hindi po kami maayos na bata. Marumi po kami,” mahinang sabi ng isa.

“Hindi ninyo ako Madam. Ako ang mama ninyo. Ako ang tunay ninyong ina!” sagot ni Donya Eleonor.

Kumuha si Donya Eleonor ng 1 maliit na kwintas sa kanyang bag.

Ito ang kwintas na may lagayan ng larawan na laging nakakabit sa kanyang leeg.

Binuksan niya ito sa harap ng dalawang bata.

Sa loob ng kwintas ay may larawan ng 2 taong gulang na sina Ethan at Evan kasama ang kanilang ama at si Donya Eleonor.

“Tingnan ninyo ito. Ito ang mukha ninyo nung 2 taong gulang pa lamang kayo,” sabi ng ginang.

Tinitigan ng magkambal ang larawan at nagulat sila sa nakita.

“Ito po ‘yung kwintas na sinasabi ni Aling Rita na itinago niya sa kanyang baul!” gulat na sabi ng isang bata.

“Sabi niya po sa amin noon, nakasuot sa amin ‘yung dalawang kwintas nung makuha niya kami sa baha, pero kinuha niya at ibinenta ang isa.”

Ito ang huling ebidensya na kailangan ni Donya Eleonor para makasiguro nang 100%.

Agad na tinawag ni Donya Eleonor ang kanyang abogado at ang kapitan ng pulisya sa Taguig.

Pinalagyan niya ng seguridad ang buong lugar at pinakain nang masasarap na pagkain sina Ethan at Evan sa loob ng restaurant.

“Kumain kayo nang marami, mga anak. Hindi na kayo kailanman magugutom ulit,” wika ng ginang habang punas nang punas ng luha.

Pagkalipas ng 1 oras, dumating ang 4 na pulis kasama ang abogado ni Donya Eleonor.

Binigay ng magkambal ang eksaktong address ng bahay ni Aling Rita sa San Mateo, Rizal.

Agad na nagkasa ng operasyon ang mga awtoridad sa pamumuno ng arrest warrant para sa kasong illegal custody at child exploitation.

Nang makarating ang mga pulis sa bahay ni Aling Rita, nakuha sa kanyang luma at locked na baul ang isa pang gintong kwintas na may inisyal na ‘E&E’.

Ito ang kwintas na kapareho ng kay Donya Eleonor na suot ng bata nung nawala ito 10 taon na ang nakakalipas.

Huli sa akto si Aling Rita at wala nang nagawa nang pumasok ang mga pulis sa kanyang bahay.

“Wala akong ginagawang masama! Ako ang nagpalaki sa mga batang iyan!” sigaw ni Aling Rita habang pinoposasan ng 2 pulis.

“Pinagtrabaho mo sila, ginutom, at itinago sa tunay nilang pamilya sa loob ng 10 taon. Sa kulungan mo na ipaliwanag ang lahat,” malamig na sabi ng abogado ni Donya Eleonor.

Dinala sina Ethan at Evan sa pinakamalaking pribadong ospital sa Taguig para sa kumpletong medical check-up at DNA test.

Pagkalipas ng 3 araw, lumabas ang opisyal na resulta ng DNA test mula sa laboratoryo.

99.99% match ang DNA ni Donya Eleonor sa magkambal na sina Ethan at Evan.

Kumpirmadong sila ang mga nawalang tagapagmana ng pamilya Roxas.

Hinarap ni Donya Eleonor ang media sa labas ng ospital para opisyal na ianunsyo ang pagbabalik ng kanyang mga anak.

“Sa loob ng 10 taon, naglakad ako sa dilim at nawalan ng pag-asa. Ngunit ngayon, kumpleto na muli ang aking buhay,” pahayag ng bilyonarya sa harap ng mga mamamahayag.

Pinasampahan ni Donya Eleonor ng mabibigat na kaso si Aling Rita upang matiyak na hindi na ito makakalabas ng kulungan kailanman.

Dinala niya ang kanyang 2 anak sa kanyang mansyon sa Forbes Park.

Binigyan sila ng sari-sariling kwarto na may kumpletong gamit, mga bagong damit, at pribadong guro para makahabol sa kanilang pag-aaral.

Pinalitan din ni Donya Eleonor ang pangalan ng kanyang pinakamalaking charity foundation.

Inilaan niya ang 500,000,000 pesos para sa mga batang kalsada at nawawalang anak sa buong bansa upang wala nang ibang pamilya ang makaranas ng saklap na kanilang pinagdaanan.

Isang gabi, habang nakaupo sa balkonahe ng mansyon, nakatitig si Donya Eleonor sa kanyang dalawang anak na masayang naglalaro sa hardin.

Wala na ang 2 maliit na sapatos sa kanyang mga kamay, dahil hawak na niya ang kanyang mga anak sa kanyang mga bisig.