Napatigil ang buong mundo para kay Gabriel.

Tinitigan niyang mabuti ang mukha ng bata.

Ang hugis ng mga mata nito, ang maliit na tahi sa gilid ng kilay, at ang boses nito.

Ito ang mga katangiang gabi-gabi niyang napapanaginipan.

“Mister? Pumapayag na po ba kayo?” tanong ni Nina habang hawak pa rin ang 100 pesos.

“Gagamitin ko po ang ipon ko para bayaran ang oras niyo.”

Inabot ni Gabriel ang kamay ng bata at dahan-dahang itiniklop ang mga daliri nito pabalik sa plastic pouch.

“Itabi mo ang pera mo,” sabi ni Gabriel sa malamig ngunit may halong pagmamahal na boses.

“Saan ang eskwelahan mo? Ayokong mahuli sa graduation ng anak ko.”

Nagliwanag ang mukha ni Nina.

Isang malaking ngiti ang lumabas sa kanyang mga labi.

“Salamat po, Papa!”

Nang marinig ni Gabriel ang salitang iyon, parang natunaw ang yelo sa kanyang puso.

Sabay silang naglakad pumasok sa covered court ng St. Jude Public School.

Puno ng mga magulang at mga estudyante ang buong lugar.

Nakatitig ang lahat habang naglalakad si Gabriel kasama si Nina.

Ang pananamit ni Gabriel na gawa sa mamahaling tahi at ang kanyang mamahaling relo na nagkakahalaga ng 5 milyong piso ay agad na nakakuha ng pansin ng lahat.

Naupo si Gabriel sa monobloc chair sa tabi ng upuan ni Nina sa row ng mga graduating students.

Sa kabilang hanay, nakaupo ang mayabang na negosyanteng si Raymond Cruz kasama ang kanyang anak na si Bianca.

Si Raymond ang pangunahing donor ng eskwelahan at may-ari ng isang katamtamang laki ng construction firm.

Dati nang sinusubukang kumuha ni Raymond ng kontrata sa kumpanya ni Gabriel ngunit paulit-ulit itong tinatanggihan dahil sa hindi magandang kalidad ng kanyang mga gusali.

Nakita ni Raymond si Nina at patingin-tingin ito sa katabi nitong lalaki.

Hindi agad nakilala ni Raymond si Gabriel dahil nakasalamin ito at nakatuko ang ulo.

“Tingnan mo nga naman,” malakas na sabi ni Raymond upang marinig ng mga tao sa paligid.

“Nakasungkit ng kasama ang ulilang ‘yan sa kanto para lang may umupo sa tabi niya.”

“Baka binayaran mo lang ‘yang mama na ‘yan gamit ang limos mo, Nina!”

Natawa ang ilang magulang sa paligid.

Yumuko si Nina at mahigpit na hinawakan ang kanyang kupas na skirt.

Namula ang kanyang mga pisngi sa hiya.

“Huwag kang makinig sa kanila,” mahinang bulong ni Gabriel habang hinahawakan ang maliit na balikat ni Nina.

“Nandito ako. Walang sinuman ang pwedeng humamak sa iyo ngayon.”

Nagsimula ang programa ng graduation.

Dumating ang oras ng pagbibigay ng mga parangal at medalya.

Umakyat ang principal na si Mrs. Teresa Ramos sa gitna ng stage.

“Ngayon, ibibigay natin ang pinakamataas na karangalan para sa batch na ito,” pahayag ni Mrs. Ramos sa microphone.

“Ang ating Class Valedictorian, na nakakuha ng pangkalahatang average na 98.5 percent… Nina Mercado!”